💥 Help… ik lig met de verkeerde in bed. 💥

Ik groeide op zonder veel uitleg over mijn lijf. Ik ontdekte mijn lichaam heimelijk onder een handdoek in het zwembad, in een steegje achter ons huis, het lange gras langs de Lek en in de garage van mijn vriendje. Op plekken waar ik niet echt tot mezelf kon komen.
Het was onhandig, zoekend en zeker niet met de rust om te voelen: wat gebeurt er eigenlijk in mij? Mijn lichaam deed wel mee, maar ik was er niet echt. Ik zweefde er wat boven.

Ik wist eigenlijk heel niet wat er gebeurde, laat staan wat ik zelf wilde of fijn vond. En opvallend genoeg spraken we daar onderling nauwelijks over, hoe wonderlijk!

Wat later, in mijn twintiger jaren, lag ik soms naast een man en vroeg me oprecht af: Hoe kan het dat hij zo geniet, terwijl ik dacht ‘staat mijn fiets wel op slot?’.
Ik ervaarde een leegte in deze contacten en vroeg me af: Is dit het nou? Worden bij mij misschien de verkeerde knoppen ingedrukt?
😇 Misschien lig ik gewoon met de verkeerde in bed?

De leegte die ik in deze contacten ervaarde, werd de drijfveer van mijn zoektocht. Ik wist ergens: er moet meer zijn. Maar wat? En waar? Daar bovenop kwam er nog een stevige crisis waar dood een optie was.

Mijn hoofd doet het prima, een slimme meid met van buiten gezien alles op orde. Maar wat er in die 1,5 meter onder mijn hoofd gebeurde… dat was één groot onbekend gebied. Letterlijk en figuurlijk dook ik mijn lichaam in: naar BINNEN.
Via oa. tantra, lichaamswerk, plantmedicijn reizen, cranio sacraal sessies ging ik op pad. Een prachtige intense, eerlijke, confronterende en bevrijdende weg. Het bracht meer verbinding met mij en dus met de ander.

Want hoe vertel je een ander wat je nodig hebt, als je het zelf niet voelt?
Hoe verbind je je met de ander, als je niet verbonden bent met jezelf?

Ik leerde mijn lichaam kennen en daarmee mijn verlangen, mijn grenzen, mijn ja en mijn nee. Ik ontdekte energie en kracht die ik nooit eerder bewust had gevoeld. Ik ontdekte wat ik fijn vind, wat me raakt, wat me opent en wat me juist sluit. Ook ontstond er meer verbinding met de natuur, met verwondering en stilte. En er werd behoorlijk aan de grenzen van mijn overtuigingen en zienswijze gemorreld (gelukkig).
Het opende de deur naar een dieper leven dan ik ooit had durven vermoeden.

En onderweg viel het kwartje:
💥 ‘Help… ik lig met de verkeerde in bed.’ 💥
Dat ging niet over de ander, dat was ik!
Of eigenlijk het deel van mij dat ik nog niet kende.
Dat nog niet wakker was.

Deze weg bracht me weer thuis.
Thuis bij mijn lichaam, de enige plek waar ík leef.
Thuis bij mijn hart.
En terug bij de stilte die ik als kind zo goed kende.

En….Lig jij met de juiste in bed? Die vraag kon je natuurlijk verwachten…
Wellicht herken je iets in mijn verhaal en wil je daarover hieronder of privé iets met me delen.

Weet je ook van harte welkom om op reis te gaan: terug naar jou, waar jij jezelf weer ontmoet.

Nieuwsgierig…neem contact met me op.
❣️
Anand